Rondstruinen in kantoortuinen

Als een haring in een ton probeer ik mijn jas te openen in de metro die aanvoelt als een sauna. Het lukt mij niet zonder de passagiers achter en naast mij te trakteren op een elleboogstoot. Een medereiziger voor mij draagt een rugtas. Uiteraard haalt hij die niet even van zijn rug waardoor ik bij elke halte wanneer de metro tot stilstand komt een rugtas in mijn gezicht heb.

Wanneer dat helse ritje achter de rug is bereid ik me voor op het echte avontuur. Het bemachtigen van een werkplek. Want hoewel ik iedere dag op kantoor word verwacht, is een werkplek geen vanzelfsprekendheid.
kantoortuin2.jpg

Uiteraard probeer ik altijd een plek in en stiltekamer te bemachtigen waar maar twee bureaus met een PC staan, wat doorgaans alleen kans van slagen heeft op de woensdagen en vrijdagen, of wie om 07.00 uur in de ochtend start.  Soms heb ik geluk, of pech afhankelijk van hoe positief je in het leven staat en zit ik in de vlek waar ik op papier ook hoor te zitten. Het komt zelden voor dat je een hele werkdag tegenover dezelfde collega zit, want ook hij of jijzelf moet weleens vergaderen. Dat betekent in de praktijk dat ik gemiddeld om de twee uur een ander groet, elk uur iemand vraagt of ik ook koffie wil, het geluid van de printer hoor, het geluid hoor van de quooker, het geluid van iemand die hakken draagt, collega’s die overleggen of een discussie voeren aan hun bureau over een werkwijze, rinkelende telefoons, meldingen van een whatsapp bericht, het getril van een telefoon die op stil staat en vergeet de sociaal verplichte praatjes niet. Daar worden medewerkers geacht geconcentreerd te werken en hun werk volgens de daarbij behorende competentieniveau ’s af te leveren. Man, een gedetineerde heeft meer rust op een dag. Ik snak zo langzamerhand naar een isoleercel op kantoor.

kantoortuin1.jpg

De kantoortuin heeft vele voordelen behalve als je erin moet werken, naar mijn mening.
Nog voor de lunchpauze ben ik al uitgeput. Als ik dat wegzet tegen een dag of twee thuiswerken, met een vaas bloemen op tafel, foto’s in het zicht, een kaarsje, wierook, de juiste temperatuur, je persoonlijke spullen bij de hand, niks geen clean desk policy en bij voorkeur in een joggingbroek. Van het idee alleen al laad ik helemaal op.

Morgen mag ik weer. Als een haring in een ton, met een gezicht geplamuurd met foundation, rouge en lipstick – dat zal ze leren die rugtasdragers- rondstruinen in een van de kantoortuinen op zoek naar een werkplek en aan de mindfullness in de wc bij gebrek aan een isoleercel.

Mijn column werd op 31 januari 2019 in Metro gepubliceerd.

metroblog20190131.jpg

 

 

1 antwoord
  1. Fernanda dos Reis
    Fernanda dos Reis zegt:

    Vandaag een dag thuiswerken ingepland en ik voel het verschil echt.
    Voel me veel relaxter terwijl ik al meer heb gedaan dan als ik op kantoor zou zijn.
    De afleidingen in zo’n kantoortuin kunnen er echt voor zorgen dat je aan het het eind van de dag het gevoel hebt niks gedaan te hebben

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *